Grand Teton NP

Vrijdag 14/9/2012: Leigh, Bearpaw & Trapper Lakes (LBT)

Om 7u30 zitten we in de auto op weg naar Grand Teton. We komen van Yellowstone. Ik heb daar een serieuze verkoudheid opgedaan. Als we GT naderen, zien we van ver een waas van rook boven het park hangen. Komt van de bosbranden hier in de buurt.

Iets voor 10u bereiken we het trailhead van LBT. Dit is onze eerste hike in GT, de wandeling is vrijwel plat met een afstand van 14 km heen en terug.

Eerst lopen we langs een tamelijk groot meer: Leigh Lake. Hier heb je heel mooie uitzichten op de bergen. De lucht is door de rook minder helder, maar toch is het zicht indrukwekkend.

Er zitten heel veel chipmunks, zien eruit als Knabbel en Babbel, en ik heb gelezen dat ze tot 67000 food items verzamelen in hun holletje om de winter door te komen. Heel indrukwekkend, zeker voor zo’n klein diertje.

Er zijn verschillende ‘strandjes’ naast het trail waar je mooie uitzichten hebt.

Het is ondertussen alweer zo’n kleine 25°C, schitterend wandelweer dus. Even voor je aan de 2 andere meren komt, kom je uit het bos uit op een open weide met daarachter de bergen. Fantastisch mooi!

Rechtdoor heb je dan Trapper Lake, rechts heb je Bearpaw Lake. We gaan eerst rechtdoor. Het meer is niet spectaculair mooi. Eigenlijk kunnen we het niet goed zien door de bomen. We keren terug en gaan naar Bearpaw. Maar wat zien we? Dit is hetzelfde meer, maar van de andere kant. Dom!

We zijn dus niet tot aan Trapper Lake gewandeld, we DACHTEN dat we er waren. Niet dus! We besluiten om toch niet terug naar Trapper te gaan, want we hebben geen eten bij en hebben nu al honger.

Onderweg valt nogmaals op hoe mooi Leigh Lake is, met de reflecties en de mini-eilandjes. Hiervoor alleen al is de wandeling de moeite waard! Na 3u50 minuten komen we terug aan onze auto. We hebben een reuzehonger en eten allebei 2 hotdogs.

Mano heeft een T-shirt van North Carolina College basket aan en aan de kassa werkt een man van die staat. Natuurlijk moet hij vragen of we van N.Carolina zijn en hoe lang we al fan zijn van die ploeg. Als we zeggen dat we van België zijn, heet hij ons welkom. Zo zijn Amerikanen. Leuk toch!

Ondertussen is het 14u30 geworden. We gaan wat uitkijkpunten bezichtigen. Het hike deel van vandaag zit er al op.

Snake river overlook:

Oxbow Bend

Teton Range

Mormon Row schuurtje

Ondertussen is het bijna 17u. We hebben weer honger. Op tripadvisor hebben we gelezen over de Signal Mountain of Nachos. Blijkbaar zou je daar met 4 volwassenen en 2 kinderen kunnen van eten en nog over hebben. Dat moeten we testen!

De waitress zegt dat de portie nogal groot is en we nemen een half size. Dit is het resultaat:

Super lekker!!!!!!!!! En… we hebben de nachos niet opgekregen!

Zaterdag 15/9/2012: Forks in Cascade Canyon

Vandaag staat een hike in de Cascade Canyon op het programma. Dit is een hike van 9,1 mile heen en terug en zo’n 1100 ft. elevation gain. Gisteren waren we gaan informeren of de shuttlebootjes op Jenny Lake nog vaarden, want anders komt er zo’n 4 mile bij de lengte van de wandeling bij.
Normaal wordt er tot 30 sept. gevaren, behalve nu… Waarom men er al mee gestopt is, weet ik niet, het weer is in elk geval goed. Dus die hike van 9,1 mile wordt nu 13,1 mile (= dik 20 km).

Er is ons vertelt dat dit 1 van de mooiste hikes van het park is.

We vertrekken om 8u40 en hebben eten en snacks bij voor een ganse dag stappen.
We zijn nog maar iets meer dan 1 mile op weg of we moeten al terugdraaien. Er ligt een jong mannetjeseland op het pad en zijn vrouwtje ligt naast hem in de struikjes. Ze liggen daar te slapen, maar hebben ons direct gezien. Het zijn zo’n schatjes! Ze blijven gewoon liggen.

We nemen vlug wat foto’s en keren om. We nemen dan maar een andere weg, een paardentrail. Stapt goed, en we hebben gezelschap van een meisje uit Utah. Zij had geen plan bij en kon ook niet voorbij de elanden en wist niet welke andere route ze kon volgen, dus nu stapt ze met ons mee. We babbelen wat en ze is onder de indruk van waar we al overal geweest zijn, en hoeveel NP’s we reeds bezochten. Zelf is ze nog nooit in Canyonlands geweest, en dat in haar eigen staat! Vreemd toch!
We lopen langs een richel, maar hebben jammer genoeg geen uitzicht. Sinds het begin van de zomer zijn er in de buurt verschillende bosbranden die ze niet onder controle krijgen. In heel Grand Teton hangt dan ook een soort van waas van rook. ’s Morgens is die waas het hardnekkigst en gepaard met de nodige mist heb je weinig of geen uitzichten. Meestal in de loop van de dag klaart het wat op en is het beter. Eerst passeren we Hidden Falls.


Als we aan Inspiration point komen, 7200 ft. elevation gain, zie je NIKS! Komt door de rook van de naburige bosbranden en door de most. Jammer, hopelijk op de terugweg beter!

Dan volgt een beetje een steile klim en komen we stilaan in Cascade Canyon.

Heel indrukwekkend zo wandelen tussen hoge canyonwanden. Er zijn verschillende leuke fotostops, maar ook nu is het moeilijk fotograferen door de rook of de zon die verkeerd staat.

Na 3u50 min. komen we aan de Forks, dit is het punt waarop we terugkeren. We eten eerst iets klein. We hebben nu zo’n 10 km gewandeld en 350m geklommen.

We houden onze ogen open want we lopen gans de tijd langs een riviertje en hier zouden wel eens elanden kunnen zitten. Maar jammer genoeg niks te zien. Wel veel chipmunks en 1 pika (= soort eekhoorntje maar met ronde oortjes en geen staart), maar die is veel te snel weg voor de foto.

Vrij snel op de terugweg krijgt Mano een kleine hongerklop, hij eet nog wat extra en dan is het vlug beter. Na een 2tal uur stappen komen we terug aan Inspiration Point. Het uitzicht dat we deze morgen misten, krijgen we nu wel te zien en wat voor één!

Je ziet over heel Jenny Lake dat een diepblauwe kleur heeft!

Dan even een pittig afdalingetje naar de watervallen (er stroomt nog veel water af).

We schatten dat het nu zo’n 25°C is, een hele verandering tegen ’s morgens. Uiteindelijk komen we na 6u50 minuten en 20 km stappen terug aan onze auto. Ik ben nu wel kapot! Iets na Inspiration Point heb ik een klopje gekregen. Ik had al een serieuze verkoudheid en voelde nu de koorts opkomen. Eten en drinken hielp niet. Goed dat het niet zo ver meer was.

Mano zijn tenen hebben wel een kleine gedaanteverwisseling ondergaan, maar voor de rest alles in orde!

We rijden na de hike nog een scenic route in het park, voor een foto van de Cascade Canyon. Dan gaan we eten (chicken noodle soup, mijn favoriete soep in de VS) en naar de kamer. Ik voel mij niet geweldig en ga vroeg slapen.

Hieronder nog 2 foto’s van onze lodge, de Signal Mountain Lodge, een aanrader!

17/09/2012: Rendez-vous Mountain to Granite Canyon

Vandaag wordt een zware dag! We leggen een afstand af van meer dan 20 km, overbruggen een hoogteverschil van 300m, en dalen zo’, 1300m. Dus eerst eten we een goed ontbijt (nog steeds in de Signal Mountain Lodge).

We rijden dan langs een paar viewpoints en zien onderweg nog wat dieren:

Iets na 10u komen we in Grand Teton Village. Hier kopen we 2 tickets om met de kabelbaan naar boven te gaan. Afdalen doen we te voet.

We klimmen naar meer dan 10500 ft.= 3200m. Het ritje met de aerial tramway duurt 12 minuten over een traject van 4km. Boven heb je schitterende vergezichten en allerlei skipistes die hier beginnen.

De meeste mensen gaan gewoon met de kabelbaan terug naar beneden. Wij niet, wij nemen de benentram. Om 10u30 beginnen we eraan. We lopen al direct verkeerd en moeten al klimmen om aan het juiste vertrekpunt te staan. We volgen eerst een tijdje een soort serviceroad en duiken dan het bos in, lijkt net een Harry Potter bos met allerlei grillige takken.

Na een tijdje komen we in wat men noemt ‘the bowl’: een komvormig dal. Het uitzicht op de met dennen begroeide hellingen is heel mooi.

We dalen verder af en heel af en toe moeten we ook klimmen. Na een tijdje wordt het pad wat meer open en zien we een koppeltje hertjes. Ze zien ons ook en blijven gewoon staan. Ze zijn absoluut niet bang, waarschijnlijk zien ze hier niet veel mensen. Het is altijd leuk om eender welk wildlife te zien.

We eten af en toe een stuk van een powerbar en gaan verder.

We komen nu in de Granite Canyon, hier lopen we meer dan 7km door. Plots horen we iets. Het is een vrouwtjeseland, ze zit in de bosjes en is moeilijk te fotograferen. We lopen maar verder. Het stuk door de canyon duurt vrij lang, de wanden zijn helemaal begroeid met struiken en dennen.

Plots loopt er een dikke marmot over het pad pijlsnel de bosjes in. Leuk!

Als we uit de canyon komen moeten we nog zo’n 4km stappen en dan nog dik 1,5km tot in Teton Village. De laatste kms zijn niet meer zo speciaal, alleen dan dat hier nog een stevig stuk geklommen moet worden.

Uiteindelijk komen we na 5u50 min. stappen terug aan onze auto. De hike is heel goed gegaan, het was de laatste van deze reis. We hebben wat afgestapt de laatste 14 dagen!

Om ons te belonen eten we in de Mangee Moose. Mano krijgt 4 refills en ik 2. Toch super he, zoveel drinken als je kan voor de prijs van één!

We slapen nu nog een laatste keer in de Signal Mountain Lodge, die overigens super was! Goede ligging, heel goede bedden, lekker eten, een eigen terrasje, geen lawaai..

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: