RIM TO RIM 1JUNI ’16

Na jaren van verschillende trails wandelen in en in de omgeving van de Grand Canyon (zowel north als south rim en de fantastische havasupai watervallen), vatten we in november 2015 het plan aan om een rim to rim te doen. We speelden eigenlijk al veel langer met het idee maar iets  (lees: de afstand, en de klim er terug uit)weerhield er ons altijd van. We zijn wel gewoon van te wandelen en sporten altijd al veel, maar dit is toch van een andere categorie. Eerste planning is om de rim to rim in 1 dag te doen, maar bij nader inzien lijkt ons dat toch gekkenwerk. Het gaat tenslotte over 38.4 km in vaak snikhete temperaturen van 40°C en meer, en een afdaling van 1756 m en een beklimming van 1337 m. We beslissen uiteindelijk om toch maar te kamperen met een tentje op de Bright Angel Campground. Maar dan moeten we wel aan een permit zien te geraken en dit is niet zo vanzelfsprekend. Op 1 februari dienen we via fax een aanvraag in om een permit te bemachtigen. Wie faxt er nu nog? In België wordt dat bijna niet meer gedaan. In de krantenwinkel loopt dat niet van een leien dakje. Waarschijnlijk is het druk in het kantoor van de permits want onze fax geraakt niet binnen. De dame van de krantenwinkel zegt dat ze 5 x wil proberen, maar dat ze het dan opgeeft en dan zullen we ergens anders moeten gaan. Oke, we zullen proberen. We proberen 3x, zonder succes. De dame ziet niet in waarom het zo belangrijk is dat die fax persé vandaag verzonden wordt (de wandeling is toch pas over 4 maanden?, en als je fax niet binnengeraakt, kan je toch wel ergens anders gaan wandelen zeker?) De 4e x faxen is dan toch de goede keer! We krijgen ons bewijsje van verzending en nu is het afwachten… Spannend! Normaal krijg je na 3 weken via e-mail antwoord of je al dan niet de permit hebt. Oke, wachten dus.

1 maart 2016: nog steeds geen antwoord vd Grand Canyon. We worden wat ongeduldig en vrezen dat we de hike niet zullen kunnen doen (toch niet dit jaar). We besluiten om antwoord te vragen via mail. De volgende dag zit er post uit Amerika in onze brievenbus. We scheuren de enveloppe open en… jammer we hebben GEEN PERMIT.  Aangezien het al laat in het jaar is, 2 maart, wordt het stilaan moeilijk om overnachting in de buurt van de canyon te vinden als we nog langer wachten. Als we de rim to rim toch niet kunnen doen, zullen we het dit jaar alleen maar houden bij wat uitkijkpunten en we besluiten om  in Kanab een motel te boeken. 2 dagen later krijgen we per mail een antwoord van de Grand Canyon dat ze niet weten van een aanvraag van ons. ???????????????????? Vreemd.  Maar als we kunnen bewijzen dat we een fax gestuurd hebben, wil die meneer nog wel eens kijken of er toch geen kampeerplekje vrij is… Oke! Zoektocht naar faxbewijs wordt ingezet! Waar zijn we daar nu toch mee gebleven? Gelukkig is de ophaalronde papier en karton pas volgende week. En tussen het oud papier vinden we dan ook ons faxbewijs! Joepie! Vlug doorsturen en opnieuw afwachten. De volgende dag al krijgen we bericht terug. We hebben ons PERMIT! Alles zit onmiddellijk in bijlage bij de email. Joepie! Nu kunnen we toch de rim to rim doen!

We blijven naarstig doorsporten, vooral veel fitness, zwemmen, fietsen en wandelen. Maar door een langdurig kwetsuur aan mijn heup is onze voorbereiding niet helemaal zoals we ze zouden willen. Joggen gaat nog niet en lang wandelen (boven de 2 u) geeft toch nog wat zeurende pijn. We zullen wel zien, we hebben nog 2.5 maand. We beginnen wel met wandelingen te doen met de rugzak, lijkt wat onnozel hier, maar we moeten toch wat wennen aan al dat gewicht dat we zullen moeten meezuilen.

Begin mei: nog steeds last van de heup, infiltratie met cortizone en dat schijnt toch wel wat te helpen, in combinatie met heup- en rugversterkende oefeningen. Wandelen gaat na 2 weken nu toch vlotter. Hopelijk gaat dat zo verder, want aan die kleine 40 km zijn we nog niet.

25 mei: We zijn nu zo’n 10 dagen in de VS en hebben in Californië wat kleinere wandelingen gedaan, vooral in de buurt van de Hollywood Hills, en lange strandwandelingen in Santa Monica.

20160520_110320

26 mei: Vandaag hebben we onze rugzakken getest op de hike in de Kolob Canyons, middle fork of Taylor Creek. Ging redelijk vlot (hoewel dit een vrij gemakkelijke dayhike is van heen en terug een kleine 8 km, hadden we toch onze tent en alles bij), maar hier is weinig hoogteverschil. Wel een paar keer de beek oversteken. Maar dat ging allemaal goed.

 

IMG_20160523_155310607 IMG_20160523_155523461 IMG_20160523_164639532 IMG_20160523_165651273

20160523_165028 20160523_165022 20160523_164513 20160523_164508

27 mei: grote repetitiewandeling naar Angel Arch in The Needles section van Canyonlands NP.

Om 9.00u halen we ons permit op om eindelijk de hike naar Angels Arch te doen. Dit is een wandeling die tot diep in Canyonlands gaat, afstand heen en terug: net onder 42 km. Deze formidabele rotsboog ligt in de Salt Creek Canyon, dit is wilderness area en je hebt hier verplicht een bearvault en human waste bags nodig. Die hebben we gehaald in een REI in Santa Monica. De ranger in het visitor center gelooft ons dat we die 2 zaken wel degelijk bij hebben, we moeten ze niet laten zien. Zou geen probleem zijn hoor, we hebben die 2 attributen wel degelijk bij, maar dan zouden we heel onze rugzak moeten uitladen, en toch liever niet. In het visitor center horen we dat er overal langs het trail water zal zijn, er wordt ons op het hart gedrukt dat we absoluut zeker een waterfilter nodig hebben, maar ook hier CHECK. Zelfs dubbel check, want we hebben er 2 (je kan nooit weten). Onze tent, slaapzakken, matrasjes hebben we gekocht bij Walmart.

Eigenlijk kan je de hike indelen in 3 delen: eerst 3,5 mijl  via een (oude) jeeproad tot aan Peekaboo Camp, dan 8 mijl tot aan de splitsing naar Angel Arch, en dan nog 1,5 mijl tot aan de boog. In het visitor center zeiden ze ons dat we eigenlijk geen map nodig hebben, je kan eigenlijk niet missen. Dus we gaan op weg zonder map, we hebben wel het kaartje v/h park bestudeerd. We volgen grotendeels de Salt Creek, waar op sommige plaatsen wel wat water in staat, op de meeste plaatsen loopt het pad vlak naast de beek. Tot nu toe geen probleem. Er staan wel nergens bordjes of pijlen of zo.

IMG_20160527_133707707 (1)

 

Op sommige plaatsen zie je niet meer dat het hier gaat om een oude jeeproad. Je loopt dus eigenlijk maar wat op het gevoel, cairns of zo zijn er ook nergens te bespeuren. We hadden uitgerekend dat we uiterlijk na 2 u aan Peekaboo Camp zouden moeten zijn, maar we zijn al langer aan het stappen en hebben nog niets gezien, van die jeeproad is ook niets meer te bespeuren en de beek is al helemaal verdwenen. We zijn er waarschijnlijk in geslaagd om toch ergens in een zijcanyon terecht te komen, we denken dat dat Horse Canyon zal zijn dan.

We kunnen nu niet omkeren want we moeten eerst absoluut zeker zijn dat dit de foute weg is, dus we stappen nog 50 minuten extra door, zo zijn we zeker dat we 1 mijl gestapt hebben (in die zijcanyon) en nog steeds geen peekaboo te zien. We keren om. Verdorie dat is toch pech! Nu moeten we een groot stuk terug. Al gauw zien we daar een ander koppel dat onze richting uit komt. Zij hebben wel een map en zelfs een GPS! Komt goed, zij controleren even waar we precies zijn… GPS zegt dat dit wel degelijk Salt Creek Canyon is. Volgens ons kan dit alleen maar Horse Canyon zijn. Zij besluiten om toch deze weg verder te volgen, wij blijven bij ons besluit en gaan terug om het juiste trail te zoeken. Nu moeten we dus weer minstens 50 minuten terug lopen. We komen dan op een plaats waar we duidelijk kunnen zien dat we op het jeeptrail zijn. Hier kijken we nu eens goed rond of we nergens een pad zien lopen. Door de regen van de voorbije dagen is de ‘weg’ wel wat weggespoeld en uiteindelijk vinden we dan toch terug het juiste pad. Die afslag was eigenlijk niet te zien. We komen nu vrij vlug aan Peekaboo Camp.

Peekaboo Arch en de omgeving:

IMG_20160527_131920735 IMG_20160527_131900910 IMG_20160527_132126444 (1) IMG_20160527_133703187 (1) IMG_20160527_132338302 IMG_20160527_132132328

Hier nemen we een shortcut (wordt zelfs aangeraden door het visitor center om deze weg te nemen) die ons een halve mijl scheelt. We nemen een eetpauze, filteren nog wat water en gaan verder. Het is zo’n 26 °C, valt goed mee, zeker gezien de vaak snikhete temperaturen waar Canyonlands in de zomer voor bekend staat. We moeten dikwijls de beek oversteken en het pad loopt tussen de wilgenstruiken, die op sommige plaatsen bijna ondoordringbaar zijn.

IMG_20160528_092822984 20160528_121131 (1) IMG_20160528_102313808

We blijven dan ook vaak met onze rugzakken vasthangen aan de takken. Ondertussen worden we nu wel af en toe geholpen door cairns. Na een tijdje merken we dat Mano zijn trui kwijt geraakt is, zal ergens aan de takken blijven hangen zijn, maar waar…? We kunnen niet terug gaan, we hebben al te veel tijd verloren met deze morgen van het pad te geraken. Het zal dan zonder trui zijn, dat zal wel frisjes worden, ’s nachts is het slechts 5°C. Aan Peekaboo Camp staan 2 picknicktafels, er is een WC, en er is schaduw. Je hebt er ook een mooi zicht van in de Peekaboo Arch. We blijven hier even zitten, eten nog iets, filteren water en gaan verder. We hadden thuis uitgerekend dat we na Peekaboo nog zo’n 4u zouden moeten stappen om het doenbaar te houden. Maar door het meer dan 1,5u verkeerd lopen, houden we er na 3,5 u mee op. We zoeken een plaatsje om onze tent op te zetten, we hebben een permit om ‘at large’ te kamperen, dus we mogen eigenlijk bijna overal staan. We hebben onze overnachtingsplek al snel gevonden. We zetten onze tent op, verfrissen ons in de beek en eten.

IMG_20160527_181311108 IMG_20160527_181319959 IMG_20160527_181332822_HDR IMG_20160527_183733327_HDR IMG_20160527_202807446_HDR

IMG_20160527_202655235 (1)

We zitten nog wat buiten aan onze tent als plots dat koppel met de ‘foute GPS’ passeert. Zij hebben ook ingezien dat ze toch fout gelopen zijn en ze hebben een verrassing voor ons. Ze hebben Mano’s trui bij. Wat een meevaller, supervriendelijk! Bedankt! Om 20.30u liggen we al in onze tent, het is nu al veel frisser.

De nacht verloopt, zoals altijd bij ons in een tent, met vrij veel wakker liggen; onze slaapzakken zijn slechts tot 50°F, en dat is net niet warm genoeg, de kikkers doen ook hard hun best om ons wakker te houden. Om 4.00u zijn we dan ook echt definitief wakker. We gaan wel wachten tot het licht wordt om te vertrekken. We eten en binden een knalgele zakdoek rond een struik als herkenningspunt (want we laten onze tent staan en doen het laatste stuk met een daypack) De tent staat wat van het pad en wat lager, we zijn dan ook een beetje ongerust dat we hem voorbij zouden lopen op de terugweg, daarom onze gele vlag.

IMG_20160527_183746216

Om 6.15u beginnen we te wandelen. We vorderen goed zo zonder zware rugzakken. We zien vlak naast het trail 6 hertjes, maar geen enkel wil op de foto.

Frisjes ’s morgens:

IMG_20160528_062956142_HDR IMG_20160528_092457347

Kikkerdril:

IMG_20160528_095743642 IMG_20160528_103344112

Kampeerplaats juist voor de afslag naar de arch:

IMG_20160528_093806461 (1)

IMG_20160528_072448719

Om 8.10 u komen we dan aan Angel Arch. Wow! Wat een zicht! We zijn er helemaal alleen. We zijn nog een beetje te vroeg want de rots voor de boog staat nog in de schaduw.

20160528_082814

We eten dan nog iets en zien met de minuut de zon opschuiven tot ook the molar (let op de vorm van een kiestand) ook in de zon staat.

IMG_20160528_080944627 20160528_082814 20160528_083354 20160528_083817 20160528_084002

Angel Arch en the molar in volle glorie:

IMG_20160528_084330905 (2)

Angel Arch werd zo genoemd omdat je duidelijk een engel met vleugels in de boog ziet. In het rijtje van super indrukwekkende bogen die we eerder al bezochten, zoals Delicate Arch, Druid Arch, Rainbow Bridge, misstaat Angel Arch zeker niet. We wandelen niet tot onder de boog, hij is veel mooier van op afstand (zoals de meeste bogen trouwens).

20160528_083223

Op de terugweg:

IMG_20160528_103557886 (1)

Om 10.45u zijn we terug aan onze tent, dankzij onze vlag was terugvinden geen enkel probleem. We eten nog wat en vertrekken er om 11.50u. De bedoeling is om vandaag zo ver mogelijk te stappen, nu wel terug met onze zware rugzakken, zodat we morgen nog maar een klein stuk tot aan de auto moeten doen. Onderweg zijn we toch weer vaak op verkeerde zijpaden geraakt, waarschijnlijk paadjes gemaakt door mensen die naar petrogliefen gingen of weggetjes die ontstaan zijn door mensen die in de buurt gekampeerd hebben. Hierdoor verspelen we telkens wel wat tijd. Toch vorderen we goed en om 15.15u zijn we terug aan Peekaboo. We dragen nu wel minder water mee, want op de heenweg hebben we gezien dat er bijna overal water aanwezig is, dus onze rugzakken zijn wel wat lichter. Wel filteren we dus geregeld water uit de beek nu. We weten dat het zonder fout te lopen nog 2u lopen is tot aan de auto. Omdat de vorige nacht toch niet onze best nacht was, en een echt bed en een doucheke toch wel super zouden zijn, besluiten we om toch maar ineens verder te gaan en niet een 2e nacht hier ergens te kamperen. Uiteindelijk doen we de laatste 3.5 mijl (dat is de afstand van Peekaboo tot de trailhead waar onze auto staat) in 1u35. We lopen weer verschillende keren een stukje fout, maar uiteindelijk komen we om 17.10u aan onze auto (die er nog nooit zo goed heeft uitgezien). We hebben er dus vandaag een zware dag opzitten van 17 mijl (= meer dan 27 km) stappen. Normaal gingen we deze nacht nog in de tent slapen, maar nu rijden we zo snel mogelijk naar Monticello en boeken een kamer in het eerste het beste hotel dat we zien. Toch zalig het comfort van een hotelkamer!

De hike naar Angel Arch is een absolute topper! Op heel de heenweg zijn we slechts 2 x 2 wandelaars tegengekomen. Geen van hen gingen echter naar Angel Arch, zij waren meer geïnteresseerd in de petrogliefen. Toch vreemd dat ze niet de moeite deden om de 1.5 mijl van het hoofdpad naar de arch te doen ( en 1.5 mijl terug) en zo een schitterend stukje natuur missen. Aan Peekaboo Camp kan het wat drukker zijn, dat is voor veel mensen het eindpunt van hun wandeling. Het pad is wel slecht aangegeven, vooral op het eerste stuk moet je goed opletten dat je niet van het trail geraakt. Geen beren gezien, hoewel er wel de verplichting was om een beervault bij te hebben. Temperatuur was ook goed te doen, in juli/augustus zal dat wel iets heel anders zijn. De arch is het mooist ’s morgens, dan schijnt  de zon er mooi op!

Conclusie: ANGEL ARCH = ABSOLUTE AANRADER!

31 mei: dag voor Rim to Rim: we genieten wat van de uitzichten over de canyon en eten in de lodge, nadien onze zakken pakken en rusten op het terras van de lodge. We gaan slapen om 20.30u. De wekker staat om 4.00 u.

North rim lodge:

IMG_20160531_144351681 IMG_20160531_144606105

Een deel van ons eten voor tijdens de hike: trailmix, beef jerky, broodjes, croissants, chips…

IMG_20160531_154922258

Plannetje met de verschillende stops en hoogtes en afstanden:

IMG_20160531_160653846 IMG_20160531_175248427_HDR

Bright angel canyon, hier zullen we morgen lange tijd in vertoeven:

IMG_20160531_113654662 IMG_20160531_191116917_HDR

1 juni 2016: Het is 4.00 u ’s ochtends. Vandaag beginnen we aan iets wat we al lang wilden doen, maar waar we niet zeker van zijn of dat wel binnen onze mogelijkheden ligt. Na vele jaren South Kaibab trail down en Bright Angel trail up en aanverwanten, willen we ons wagen aan de ultieme hike RIM TO RIM! We gaan van de north rim naar de south rim omdat dat het minste hoogteverschil geeft. We schieten gauw in onze kleren, poetsen onze tanden en rijden naar de trailhead van het North Kaibab trail. Hier ontbijten we in de auto. Het is nog donker buiten en fris, heel fris! 5°C!

IMG_20160601_045326262_HDR IMG_20160601_045332139

Om 4.50 u bevinden we ons met onze lichtjes op het trail, we zijn al in korte broek ondanks dat het nog helemaal niet warm is, maar anders is dat weeral extra gewicht van een lange broek dat we moeten meezeulen. We voelen wel al op sommige plaatsen de warme wind. Het gaat direct stevig bergaf, het is wel nog heel rustig nu (eigenlijk is North Kaibab trail altijd wel rustig, maar nu is het extra rustig). De eerste overlook is Coconino Overlook;

coconino overlook

coconino overlook

We stappen verder en komen na 45 minuten aan de Supai tunnel:

IMG_20160601_054338892 IMG_20160601_053958364

Achter de Supai tunnel krijg je al snel de eerste brug in zicht (dit is de eerste van vele):

IMG_20160601_060633349_HDR

We deden vroeger al het North Kaibab trail tot Roaring Springs, nu gaan we hier voorbij. We nemen de afslag voor deze waterval nu niet maar zien wel van ver dat er veel meer water af komt dan de vorige keer.

IMG_20160601_070755931

Onze volgende ruststop is Manzanita rest area, een mooie rustplek met veel schaduw en banken. Tot hier valt de temperatuur nog goed mee, we hebben tot aan Roaring Springs in de schaduw gelopen, maar toch zweten we al.

IMG_20160601_061832009 (1) IMG_20160601_062055721_HDR IMG_20160601_062611595_HDR IMG_20160601_062615423_HDR IMG_20160601_062626689_HDR IMG_20160601_063544025 (1)

IMG_20160601_074137651 IMG_20160601_074146409

De volgende halte is Cottonwood Campground, hier vullen we al onze waterflessen. Gelukkig staan alle waterpompen aan, dat maakt dat we veel lichter gepakt zijn. Overal, aan elke stop, is dus drinkbaar water. Dat is toch een gemak! Hoe zwaar zouden onze rugzakken niet zijn als we al ons drinkwater zelf van in het begin moesten meezeulen? We hebben voor alle geval wel altijd onze waterfilter bij. Na Cottonwood Campground komen we na 2.6 km aan de Ribbon Falls, dit is een zijweggetje, maar we gaan niet helemaal tot bij de waterval. De ondergrond van dit pad is slecht, we moeten wel wat over rotsen kruipen en zo. Dus vanaf dat we een zicht hebben op de waterval keren we om.

Ribbon Falls:

IMG_20160601_091520615

Dan komt een moeilijk stuk, de zogenaamde ‘box’. Dit is een stuk  van 6.5 km lang door de canyon waar de wanden op sommige plaatsen vrij dicht bij elkaar komen, en waar het in de zomer tot 50°C kan worden. Er wordt aangeraden om dit deel van de rim to rim niet tussen 10.00 u en 16.00 u te doen. Moeilijk om dat te vermijden! Vandaag zal de temperatuur tegen de 40°C zijn, dus dat valt nog mee dan. Aan het begin van de zomer heb je ook nog op sommige stukken in de box wat schaduw. Hier maken we telkens dankbaar gebruik van. In juli/augustus zal de zon hier loodrecht op het pad staan, en wordt de box een oven. Dan hebben we nog geluk vandaag! We lopen constant langs de Bright Angel Creek, die zorgt voor een heel groen stuk in het midden van de canyon. In dit gedeelte zijn geen pompen, en je kan niet overal aan het water dat soms een paar meter beneden je loopt, dus zorg dat je genoeg water hebt als je Cottonwood Campground verlaat. Er zijn 4 bruggen die je over moet in de box, heel mooi allemaal. Nadien is het nog een dikke 1.5 km naar de Phantom Ranch.

IMG_20160601_073749147 IMG_20160601_075607222 IMG_20160601_080106757_HDR IMG_20160601_082742268 IMG_20160601_084554495 IMG_20160601_092809355 IMG_20160601_094500618 IMG_20160601_094504607 IMG_20160601_101942868 IMG_20160601_103226192 IMG_20160601_103246851 IMG_20160601_104329897 IMG_20160601_104930855 IMG_20160601_105344266_HDR IMG_20160601_105352202 IMG_20160601_105858147

Een ultrarunner die de volgende foto van ons neemt, en dan in de beek duikt!

Een ultrarunner die de volgende foto van ons neemt, en dan in de beek duikt!

IMG_20160601_110112786 IMG_20160601_110452316 IMG_20160601_110547204_HDR IMG_20160601_120306148 IMG_20160601_120824915 IMG_20160601_122100389

Als we daar aankomen, is het 12.30u. Er is hier heel veel volk! Er zijn net 2 raftteams gearriveerd, die hier een korte stop inlassen. We drinken hier wat limonade en zitten binnen in de relatieve koelte (colaproducten verkoopt men hier niet). We hebben blijkbaar geluk vandaag want er hebben 2 mensen hun diner van deze avond geannuleerd en nu kunnen wij dus genieten van een warme maaltijd! Dat zal ons nieuwe krachten geven om morgen terug naar boven te gaan. Als onze limonade op is, gaan we ons aanmelden voor een campsite. De ranger is wel grappig. Hij heeft tot zijn 4 jaar in Nederland gewoond en probeert nu alles aan ons in het Nederlands te zeggen. Dat lukt hem nog aardig, weliswaar met een heeeeeeel zwaar accent. Hij raadt ons aan om heel de namiddag in de kreek te gaan liggen kwestie van wat af te koelen. Vandaag is het nog fris zegt hij, slechts 38°C, maar morgen wordt het een hete dag, zeker 39°C! We kiezen nr.31 op de campground, bijna helemaal achteraan. Er staan 2 ijzeren dozen, hier moet alles van eten, afval, toiletgerief,… in. Enkele jaren geleden hebben ze hier 22 hertjes moeten afmaken, die allemaal plastic gegeten hadden. Zo jammer! We steken dan ook alles braaf in de ijzeren dozen.

IMG_20160601_122522487 IMG_20160601_123333279 IMG_20160601_124430912_HDR IMG_20160601_124840774 - kopie

We zetten onze tent op en gaan zoals ons gezegd is in de beek liggen. ZALIG!!! Onze voeten en kuiten zijn stijf en deze verkoeling kunnen we wel gebruiken! Heel de namiddag liggen we in de beek.

IMG_20160601_140229439 - kopie IMG_20160601_140719192 - kopie IMG_20160601_142432195 - kopie IMG_20160601_150508836 - kopie IMG_20160601_150554994 - kopie IMG_20160601_161521232 - kopie IMG_20160601_161758486 - kopie IMG_20160601_162611632 - kopie IMG_20160601_162706041 - kopie IMG_20160601_171535609_HDR - kopie

Tegen de avond gaan we eten in de Phantom Ranch. Het is beef stew, soort stoofvlees. Smaakt goed en nog net hetzelfde als de vorige keer toen we hier waren. Je gaat hier in 2 groepen eten. De mensen die steak besteld hebben, mogen eerst binnen, een uur later is het aan de beefstews. Rond 19.30u gaan we terug naar ons tentje, het is nog steeds warm. Veel mensen slapen zonder tent onder de blote hemel. Wij niet, maar we laten wel het buitenste deel van onze tent, zo liggen we alleen onder het gaas. We kunnen zo goed de sterren zien. Prachtig! Wat een heldere hemel!

IMG_20160601_172713868 - kopie IMG_20160601_172805186 - kopie IMG_20160601_172912543 IMG_20160601_180124448_HDR

Om 4.00 u loopt de wekker af, de rangers hebben gezegd dat iedereen ten laatste om 5.00u weg moest zijn, kwestie van de ergste hitte toch een beetje voor te zijn. Om 4.45u verlaten we dan de campground, het eerste deel is weinig klimmen. Aan de river resthouse maken we voor de 1e keer onze T-shirts kletsnat. Nu is dat nog wat frisjes, maar de beklimming begint zo dadelijk en dan zal dat nat T-shirt een welkome afkoeling bieden.

IMG_20160602_045223736 IMG_20160602_045627170

20160602_045554 20160602_052259 20160602_063221 20160602_064556 20160602_071354

Het stuk van het river resthouse tot Indian Gardens is het meeste hoogteverschil, meer dan 400 m, maar het verloopt vlot. Om exact 8.30u komen we aan in Indian Gardens. Temperatuur valt hier nog heel goed mee:

20160602_073756

Van Indian Gardens tot de rim is het ‘nog maar 4.5 mijl. Lijkt een makkie, maar we beginnen het nu toch wel te voelen. We kruisen nu ook voor de eerste keer de muilezels. Om 9.20u bereiken we dan het 3 mile resthouse. Onderweg zien we nog sneeuw tegen de rotswanden.

20160602_083738

20160602_073803 20160602_073814 20160602_075604 20160602_080608 20160602_082133 (1)

De laatste kilometers beginnen nu toch echt wel door te wegen. Om 10.40 u zijn we aan 1.5 mile resthouse. Hier zitten al veel dagtoeristen op sleffers, zij gaan ook niet opzij en hebben weinig kaas gegeten van de hikersetiquette (het is een ongeschreven regel dat hikers die naar boven gaan voorrang hebben). We zijn ondertussen toch wel redelijk moe en het stoort soms een beetje dat zij met hun lawaai en fototoestellen in het midden van het soms smalle pad blijven stilstaan. Het laatste stuk komt er nu aan, we zijn nu toch blij dat we er bijna zijn, echt genieten van de zichten doen we eigenlijk niet meer en we stappen bijna op automatische piloot. Om 11.40u stappen we van het Bright Angel Trail. We hebben het gehaald! We doen een high five en zijn trots op onszelf!

3 mile resthouse:

20160602_085004 20160602_091624 (1)

1.5 mile resthouse: de vermoeidheid heeft nu toegeslagen

20160602_102941 20160602_165407

Wat een ervaring! We zijn blij dat we het gehaald hebben en deze hike geeft ons toch veel voldoening! Als beloning kopen we in het souvenirwinkeltje allebei een T-shirt met ‘I hiked Rim to Rim’. Dik verdiend! De rest van de dag bestaat uit eten, van het zicht genieten… en morgen met de shuttlebus terug naar onze auto die hopelijk nog staat te wachten aan het trailhead van het North Kaibab trail.

Proper gewassen boven aan de South Rim!

IMG_20160602_132350875_HDR

Ons cabin:

20160602_174337

Wachtend op de shuttlebus aan de Bright Angel Lodge:

20160603_065726

 

 

 

 

 

 

 

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: