South Rim

HIKER     HIKING     HIKING1     HIKING2

De GC  is mijn absoluut favoriet National Park. We zijn er tot nu toe 5 x geweest, 4 x aan de South Rim en 1 x aan de North Rim.

SOUTH RIM

In 2002 bezochten we de eerste keer de canyon. We gingen natuurlijk kijken naar de verschillende uitkijkpunten, zowel bij zonsopgang als  zonsondergang. We sliepen in de Bright Angel Lodge. Er zijn heel veel uitkijkpunten; je hebt die van Desert View Drive (hier kan je zelf rijden met je eigen auto) en de views langs de Hermits Rest route. Het grootste deel van het jaar kan je deze uitkijkpunten alleen bezoeken met de shuttlebus of te voet. Je mag hier dan niet met je eigen wagen rijden. De shuttlebus stopt bij de verschillende viewpoints en je kan op een volgende bus terug opstappen of een stuk te voet gaan. Er rijden heel veel bussen, dus je moet nooit lang wachten om terug op de bus te geraken.

Enkele viewpoints:

Colorado River in de Grand Canyon

Mather Point

Mather Point

Desert View Watchtower

Het groene deel in het midden van de foto is Indian Garden. Dit is voor veel mensen een eindpunt van een hike. Hier staan picknicktafels, toiletten, waterpompen. De wandelafstand heen en terug is 15 km, je daalt dan af in de canyon via het Bright Angel trail (BAT). De wandeling begint op een hoogte van 2091 m en je daalt af tot 1158 m. Natuurlijk moet je ook terug bergop. En dat is niet van de poes! Onderweg zijn 2 resthouses: 1,5 mile resthouse en 3 mile resthouse. Je kan hier even in de schaduw zitten en uitrusten. Als de pompen in werking zijn, kan je hier ook vers drinkwater bijtanken. Er zijn ook toiletten.

In 2002 was dit onze eerste kennismaking met de canyon. Ik dacht dat ik die wandeling wel even ging doen. Viel dat tegen! We vertrokken om 7u ’s morgens. De hike begint vlak aan de Bright Angel lodge, dus dat is heel gemakkelijk.

In het naar beneden gaan, kwamen we mensen tegen die al hijgend en puffend naar boven stapten. Ik dacht toen dat ze overdreven, zo zwaar kon dat toch niet zijn? Ik voelde mij goed en stapte vrolijk naar beneden. Toen we in Indian Garden aankwamen, rustten we daar uit. De rangers hadden gezegd dat het geen goed idee was om op het heetst van de dag naar boven te stappen, dus we wachtten daar. Na een uur of zo beneden, we zaten daar maar, vonden we dat we niet konden blijven wachten. Uiteindelijk begonnen we aan de beklimming.

Heb ik daar afgezien, zeg! Amai! Nog nooit ben ik zo kapot geweest! Het was een dag in juli, keiheet 40°C, ik had niet genoeg gedronken en al zeker te weinig gegeten. Ik geraakte nog tot 3 mile resthouse. Daar voelde ik dat ik in de problemen zou komen. Probeerde onze rustpauze daar nog wat langer te rekken, maar Mano wou vertrekken. Ik denk nog geen 500 m voorbij het resthouse, begon ik hartkloppingen te krijgen. Het leek alsof mijn hart eruit sprong terwijl ik maar gewoon STAPTE, niet liep of zo. Mano ging verder en verder van mij weg en ik moest roepen dat ik niet meer kon! In de volle zon (er is nergens schaduw) en in het midden van het 1 m brede pad moest ik op de grond gaan zitten. Ik kon niet meer!  Ik moest nog wel zo’n 5 km naar boven stappen! Ik zag het totaal niet zitten. Ik voelde dat ik bijna ging flauwvallen, en begon te braken. Kippenvel stond op mijn armen en ik had kou, hoewel het 40°C was. Omdat ik bijna niets gegeten had (dom van mij natuurlijk) kwam er niets uit. Mano dwong mij om zoute chips te eten. Binnen een paar minuten kreeg ik terug energie. Een paar meter verder zat een Chinese vrouw alles uit te kotsen. Ondertussen zag ik het terug een beetje zitten, en toen ik zag dat ik toch niet de enige sukkelaar was, gaf dat nog meer energie. Ik kon dus weer efkes verder gaan, weliswaar traag.

Uiteindelijk zijn we toch boven geraakt, ik denk dat het zo’n 18u was toen we de rim (de rand) bereikten. De laatste km van de wandeling was eigenlijk nog de hel. De vermoeidheid was op mijn darmen geslagen en het was niet makkelijk om in te houden. Toen we boven waren, kon ik juist op tijd aan het toilet geraken.

Nadien gingen we eten in het restaurant van de lodge. Ik weet nog dat ik bijna aan tafel in slaap viel. Had ik die hike onderschat zeg, en mezelf absoluut overschat!

Omdat ik heel graag op reis ga en graag vanalles wou zien, heb ik toen besloten om iets aan mijn conditie te doen en ben begonnen met joggen.

In 2005 deden we een herkansing van deze wandeling. Toen vertrokken we om 8u en kwamen terug boven om13u30. Ik had ondertussen wel een goede conditie en had wel genoeg gegeten en gedronken. Deze keer was de hike geslaagd! We zijn zelfs nog wat verder gegaan tot Plateau Point. Dit is een punt van waarop je de Colorado rivier kan zien, je moet om dit te bereiken nog zo’n 2,5 km voorbij Indian Garden stappen.

In 2009 gingen we een stap verder.

We wilden graag op de bodem van de canyon met een tent overnachten. Daar is de gemiddelde dagtemperatuur in juli 42°C. In de zon mag je daar 10°C bijdoen. De dag voor we ons hike gingen doen, gingen we in de lodge horen of de pompen wel werkten (voor vers drinkwater) en legden we ons plan uit:  afdalen in de canyon via South Kaibab trail (SKT is veel steiler, maar korter dan BAT), slapen in ons tentje, terug naar boven via BAT. We hadden toen geluk: er had juist iemand zijn kamer in de Phantom Ranch geannuleerd! Dat is een ongelooflijke meevaller! Om te slapen in de Phantom Ranch moet je 13 MAANDEN  van tevoren reserveren en alle kamers zijn bijna direct volzet! Er zijn er maar 11! Er zijn wel afzonderlijke slaapzalen voor mannen en vrouwen, maar dat zag ik sowieso al niet zitten.

En wij kregen nu plots de kans om in een huisje in de Phantom Ranch te slapen! Hier hebben we niet lang over nagedacht en direct vastgelegd! Moesten we tenminste niet met de tent zeulen tijdens de wandeling. Die zou al zwaar genoeg zijn!

De avond voor onze hike sliepen we wel in ons  mini-tentje op Mather Campground. We lagen dicht bij de toiletten. Gemakkelijk! Bleek dat een misrekening! Die nacht bijna geen oog dichtgedaan!

Om 6u begonnen we aan de hike. Dit is wat je ’s morgens in de canyon het eerst ziet:

Eerst gingen we met de hikersbus naar Yaki Point. Dit is waar het SKT begint. Je mag hier niet met de auto komen. Iets voor 7u waren we aan het trailhead en konden we beginnen stappen.

Bovenstaande foto is genomen helemaal in het begin. Van die halve cirkelvormige wand komen we!

De hike is tot aan de Phantom Ranch iets meer dan 11 km. En die zijn allemaal bergaf! Joepie , zou je denken! Toch niet! Na een tijdje kreeg je het gevoel dat je knieën en kuiten op ontploffen stonden, nog maar te zwijgen van je tenen! Het pad blijft eindeloos duren! Met de ene switchback na de andere!

Wel met fantastische uitzichten!

Dan zie je plots voor het eerst de Colorado rivier, en denk je dat je er bijna bent, maar mispak je niet. Van hieruit is het nog zeker 1,5u stappen naar de Phantom Ranch.

Eerste zicht op het water:

Na nog een tijdje verder stappen zie je dan de eerste hangbrug over de Colorado:

Uiteindelijk kwamen we rond 10 u 30 aan de Phantom Ranch.

Dit was ons huisje voor 1 nacht:

Maar wat was het daar heet! Niet te doen! De thermometer gaf 48°C aan! Het was echt niet te doen! Het voelde aan als in een oven zitten!

Zo hebben we dat opgelost:

Dit  is een beekje dat loopt naar de Coloradorivier. Het heeft zowat dezelfde temperatuur van de Coloradorivier, zo’n graad of 10!

’s Avonds kregen we een warme maaltijd in de kantine, die hadden we vooraf online besteld. Iedereen zat samen aan een grote tafel.

Ik weet nog dat dat 1 van de beste malen ooit was: beef stew, een soort stoofpotje met gekookte aardappelen in en groenten. Je mocht zo veel pakken als je wou. Nadien een chocoladedessert waar wij niet van gegeten hebben.

Douchen moest je in een aparte badkamer, waar iedereen van gebruik kon maken.

Op de kamer hadden we AIRCO, maar die kon de hitte niet helemaal te baas!

We gingen redelijk vroeg slapen.

Die nacht werd ik al wakker om 1u. Zenuwachtig voor DE ULTIEME HIKE! Helemaal van de Phantom Ranch aan de Coloradorivier naar boven, naar de Bright Angel Lodge via het BAT. Een afstand van zo’n 16 km en een hoogteverschil van 1360 m! Ik moest denken aan mijn avontuur van 2002.

Rond 5u vertrokken we aan de hike. Het was nog een beetje donker. Maar ik was blij dat we eraan begonnen waren.

Al vlug moeten we over de Silver Suspension bridge, dit is de 2e hangbrug over de Colorado.

En dan begint de klim van zo’n 1360 m naar boven!

Enkele uitkijks:

Ook dieren hebben dorst in de canyon, het is tenslotte voor iedereen heet!

Zo zie je eruit na enkele uren stappen:

Bijna boven:

Deze keer weer goed gegeten en gedronken, in de schaduw gezeten waar we konden en op 5u50 minuten stonden we boven!

O ja, ik heb wel elke keer mijn T-shirt volledig onder de pomp gestopt en kletsnat terug aan gedaan en zo verder gewandeld!

Uiteindelijk hebben we deze hike in 2012 herhaald, maar dan hebben we hem nog wat zwaarder gemaakt! We zijn toen in 1 dag via SKT afgedaald naar de Colorado rivier en dezelfde dag terug naar boven gegaan via BAT. Totale lengte van de wandeling: 22,5km met een afdaling van via SKT 1460 m en een beklimming via BAT van 1360 m. Als je de wandeling op deze manier doet is ze iets langer dan dat je ze omgekeerd doet, maar toch wel een pak minder steil. EN EXTREEM ZWAAR!!! 

De National Park Service raadt deze wandeling op 1 dag af, maar mits een goede conditie is het wel te doen. Wij stapten er uiteindelijk zo’n 10 u over. Het was de zwaarste wandeling die we ooit gedaan hebben. (en zullen doen, denk ik)

Dat is ook de reden dat je op de foto’s ons soms met verschillende kleren ziet, en we soms wat ouder of soms wat jonger lijken. Ik heb namelijk foto’s van verschillende keren dat we de wandeling gedaan hebben, gemengd.

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: